เจ็บเช่นกัน สาวออกร้านค้างานดนตรี เขาใหญ่ รู้เรื่องบูธขายเล้ง ลั่นนับนิ้วได้กี่ร้านค้ามีผลกำไร

ร้านค้าหมูต้ม พูดยาว ‘เจ็บหนัก’ เปิดร้านเทศกาลดนตรีดัง เขาใหญ่ ค่าใช้จ่ายสำหรับเช่า 5 หมื่น ปัญหามากมาย
ช่วงวันที่ 15 เดือนธันวาคม โลกอินเตอร์เน็ตวิจารณ์ลั่นข้างหลังพ่อค้าร้านค้าเล้งออกมาเปิดเผยว่าขาดทุนยับ ข้างหลังไปขายของกินในเทศกาลดนตรีมีชื่อเสียง ที่เขาใหญ่ หลายท่านคิดว่าชนิดของกินไม่เหมาะสมกับงานดนตรี ด้วยเหตุว่าทานยาก ในช่วงเวลาที่ผู้คนจำนวนไม่ใช้น้อยก็ดูไปที่ระบบการจัดงาน
ปัจจุบัน สาวเถ้าแก่หมูต้มร้านค้าหนึ่ง ได้ออกมาแชร์ประสบการณ์ในกลุ่มเฟซบุ๊ก เราเป็นคนซื้อ ข้างหลังร่วมเป็นร้านขายของในงานดังที่ได้กล่าวมาแล้วแบบเดียวกัน โดยแจงอีกมุมถึงการจัดการจัดแจงของผู้จัด ซึ่งเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับเช่า 2 วัน 50,000 บาท รวมค่าเงินมัดจำเครื่องไม้เครื่องมืออีก 5,000 บาท ซึ่งข้าราชการรับประกันว่าขายได้วันละ 3,000 เสิร์ฟต่อวัน คุณก็เลยไปขอยืมเงินเพื่อนฝูงแล้วก็เครือญาติมาจ่ายก่อน คิดเพียงว่าไม่ขาดทุนก็เพียงพอ แลกเปลี่ยนกับการได้โฆษณาร้านค้า สัมมนา 100 กว่าร้านเพื่อปรีฟงานก็ไม่มีการเตรียมตัว เสียงไม่ชัดเจน จำเป็นต้องรอคอยอ่านสไลด์จากพาวเวอร์พ้อยแทน
และก็พอเพียงถึงวันจริงกำเนิดปัญหามากไม่น้อยเลยทีเดียวทั้งทีมงานแจ้งว่า รถยนต์ส่งน้ำก็เข้าในพื้นที่มิได้ จำต้องหามไปเอง แล้วก็วันที่ 2 ไม่มีน้ำมาส่งเลย และก็ฯลฯ อาทิเช่น น้ำจากห้องอาบน้ำไหลมาที่บางร้านค้า เปลี่ยนแปลงแผนผังร้านค้าเฉียบพลันทำให้บางร้านค้าได้มุมอับ ไฟติดๆดับๆปลอดคนเก็บขยะ ทำให้มีไม่กี่ร้านค้าที่ได้กำไรจริงๆ  เมื่อเหล่าร้านถามคำตอบกับทางผู้จัด กลับมิได้รับคำตอบ รวมทั้งไล่ลบร้านออกมาจากกรุ๊ปครั้งละร้านค้า
อ่าน : พ่อค้าเล้งแซ่บ โอดขาดทุนวอดวาย เปิดร้านเทศกาลดนตรีดัง ชาวเน็ตถาม รับประทานทุกข์ยากลำบากไปไหม
โดยเล่าอย่างประณีตว่า “สวัสดีจ้ะ ต้องการแชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นองค์ประกอบสำหรับในการตกลงใจก่อนร่วมเป็นร้านรวงในงานบิ๊กเม้าท์หรูน #bmmf13 เช่นกันจ้ะ
จุดเริ่มแรกสำหรับในการตกลงใจส่งร้านค้าเข้าไปคัดใน #bmmf12 คราวนี้ มีเหตุที่เกิดจากส่วนตัวถูกใจไปเทศกาลดนตรีอยู่แล้ว เลยมีความรู้สึกว่าคงจะทดลองส่งเข้าไปมอง ได้ก็ดีแล้ว เป็นการต่อยอดธุรกิจและก็ประชาสัมพันธ์ร้านค้าไปในตัว คาดหมายผลกำไรนิดเดียว ขอเพียงแค่ไม่ขาดทุนก็พึงพอใจแล้ว แม้กระนั้นถ้าหากมิได้ก็รู้เรื่อง เพราะว่าอาจมีหลายร้านค้าส่งเข้าเลือกสรร ซึ่งพวกเราบางครั้งอาจจะยังไม่เหมาะสมกับงานหรือมีร้านค้าอื่นในชนิดของกินเดียวกันที่ชื่นชอบคณะทำงานมากยิ่งกว่า
จนกระทั่งวันประกาศผล ทางคณะทำงาน GMM food โทรมาแจ้งว่าได้รับเลือกเฟ้น จะมีค่าใช้จ่าย 50,000 บาท เป็นค่าใช้จ่ายในการเช่าร้านค้า 2 วัน ค่าเงินมัดจำเครื่องไม้เครื่องมืออีก 5,000 บาท พอๆกับจะต้องจ่าย 55,000 บาท ถ้าเกิดว่าไม่มีการเช่าโต๊ะ เก้าอี้ หรือซื้อไฟในบูทงานเพิ่ม
ตกอกตกใจกับราคาค่าใช้จ่ายในการเช่า 2 วันมากมายกก แม้กระนั้นมาคำนวณแล้ว ถ้าเกิดตัดใจคิดซะว่าเป็นค่าการตลาด จบงานแล้วผลกำไรหน่อยเดียว หลักพันหลักหมื่น หรือแม้กระทั้งเสมอตัวทางร้านค้าก็พึงพอใจแล้ว จัดว่าไปพบประสบการณ์ออกงานใหญ่ที่สุดในประเทศ
ด้วยเหตุว่าได้รับบรีฟจากทางกลุ่ม GMM food ว่ามีคนร่วมงาน โดยประมาณ 100,000 คน บัตร 90,000 ใบขายหมดตั้งแต่วันแรก มีห้องอาหารทั้งหมดทั้งปวง 120 ร้าน เฉลี่ยแต่ละร้านค้าแล้วจะได้ราว 3,000 เสิร์ฟต่อวัน ย้ำว่ามีคำว่าการันตี 3,000 เสิร์ฟต่อวันนะคะ ไม่ใช่ร้านคิดกันเอาเอง(วันละ 3 มื้อ ไม่รวมวัน Set up งาน วันที่ 9 ที่อนุญาตให้เริ่มขายได้เลย เนื่องจากมีสตาฟเข้าไปหน้างานราวๆ 10,000 คน)
เอาจริงเอาจังๆลางไม่ดีตั้งแต่เริ่มชำระเงินแล้วจ้ะ วันโอนเงินไปจ่าย ระบบ SCB ล่ม เงินไปค้างกว่าจะได้โอนคืนมาก็จำต้องรอคอยแล้วคอยอีก จำเป็นต้องไปพูดจากับทางกลุ่ม GMM food ซึ่งในวันนั้นน่ารักน่าเอ็นดูมากมาย ฟังปัญหา รวมทั้งยอมคอยจนกระทั่งนาทีท้ายที่สุด ระหว่างนั้นก็จำเป็นต้องไปยืมเงินญาติสนิทเพื่อนฝูงมาจ่าย ซึ่งพวกเราก็เกรงอกเกรงใจ มองดูในมุมตนเองว่าในขณะนี้ทุกคนทุกข์ยากลำบาก จะไปยืมก้อนใหญ่ก็บางครั้งก็อาจจะลำบากบุคคลอื่นเหลือเกิน ไม่รู้จักว่าทางแบงค์จะคืนเงินให้เมื่อไร เลยไล่ยืมคนละก้อนเล็กๆจนกระทั่งมิตรบางบุคคลมีความคิดว่าเป็นไม่จไปแล้วจ้าาา 😂😂
พอเพียงชำระเงินลงลายลักษณ์อักษรจบ ก็ถึงวันนัดหมายสัมมนาร้าน ทีแรกๆนัดหมายสัมมนากันทาง Zoom แม้กระนั้นสนเท่ห์ใจว่าทางกลุ่ม GMM food ไม่เคยปฏิบัติงานสเกลใหญ่หรืออะไร ถึงไม่รู้จักล่วงหน้าว่า Zoom meeting จะเข้าร่วมได้เพียงแค่ 100 คน ซึ่งหากพูดว่ามี 120 ร้านขายของในงาน เพียงเท่านี้คนก็เกินแล้ว ไม่ถือว่าแต่ละร้านค้าอาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีคนร่วมมากยิ่งกว่า 1 คน กว่าจะได้เริ่มสัมมนา ก็เสียเวล่ำเวลาโยกไป Google Meet ซึ่งก็ติดปัญหาคนเข้าได้ไม่ครบอีก ระบบเสียงกระพร่องกระแพร่ง ฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ว่าทางร้านค้าก็เพียรพยายามรู้เรื่อง เลยรอคอยอ่าน Powerpoint ที่ present คราวหลังเอาทีเดียวดีมากยิ่งกว่า
พอเพียงจบสัมมนาร้าน ก็ให้แผนผังร้านรวงมา ซึ่งก็ตรงกับที่บรีฟช่วงแรกว่าใกล้กับ Mountain stage รวมทั้ง Contact ของ Suppliers ต่างๆไม่ว่าจะเป็น Makro ปากช่อง, SCG fest ที่ขายภาชนะใส่ของกิน, โรงงานไข่ไก่, โรงน้ำแข็ง, โรงงานน้ำกิน, ก๊าซ PT, รถยนต์ห้องเย็น ทำให้มั่นอกมั่นใจอีกว่างานดี พร้อมมากมาย มีการ Support ร้านรวงขนาดนี้
แต่ว่าก็จะมีตะหงิดๆกับเรื่อง Makro ที่ช่วงแรกก่อนชำระเงินค่าใช้จ่ายสำหรับเช่าร้านค้า คณะทำงานแจ้งว่ารับออเดอร์ส่งของให้ถึงในงาน แม้กระนั้นหลังจากนั้นกล่าวว่าจะต้องนัดหมายรับที่ Makro เพียงแค่นั้นนิดนึง แม้กระนั้นก็มิได้คิดอะไรมากมาย ด้วยเหตุว่าวัตถุดิบหลักของทางร้านค้าเป็นส่วนเฉพาะ ถ้าเกิดไม่สั่งจองล่วงหน้าก็มิได้จำนวนหลายชิ้นๆเนื่องจากว่า Makro มิได้สต็อคของ เลยตั้งมั่นซื้อจากกรุงเทวดาไปอยู่แล้ว เลยไม่ซีเรียสนี้
จบจากการสัมมนา มีให้ข้อมูลเพิ่มเติมนอกเหนือจากนี้ว่าจากคนร่วมงาน 90,000++ เป็น 110,000++ ไม่รวมคณะทำงาน, นักแสดง, บัตรผู้ช่วยเหลือต่างๆทำให้ทางร้านค้าจะต้องเตรียมการมากกว่าเดิม จากที่หวังไว้เพียงแค่ร้านค้าพวกเราขอเอาที่ 1,500 เสิร์ฟต่อวันก็พึงพอใจแล้ว เลยเพิ่มเป็น 2,500 เสิร์ฟต่อวันแทน จำต้องรีบไล่สั่งสินค้า จับจ่ายซื้อของ จัดเตรียมของไปออกงานให้พร้อมที่สุด ไม่อยากที่จะให้งานเสีย ไม่ต้องการให้เค้าว่าได้ว่าพวกเราไม่พร้อม เนื่องจากเค้าย้ำแล้วย้ำอีกว่าทำเป็นแน่ใช่มั้ย มีคณะทำงานทำ 3,000 เสิร์ฟต่อวันได้รึเปล่า
ถึงพวกเราไม่มีหน้าร้านค้าก็จริง แต่ว่าก็เคยมีประสบการณ์รับออกงานนอกที่อาศัยเสมอๆมีความรู้สึกว่าตระเตรียมเหลือเกินดีครั้งสุด ดีมากยิ่งกว่าไปขาดหน้างาน จากที่จัดแจงว่าจ้างรถปิคอัพขนย้ายไปงานไว้คันเดียว ก็จำต้องเพิ่มเป็น 2 คัน เพราะเหตุว่าไม่อาจจะหารถ 6 ล้อได้ทันในเวลากระชั้นชิด
สรุปงาน 2 วันลงทุนไป 300,000++ มีความรู้สึกว่าถ้าหากมีของเหลือกลับมาบ้างก็เก็บไว้ขายต่อได้ ด้วยเหตุว่ามีลูกค้าประจำอยู่แล้ว แต่ว่าถึงเวลาขนย้ายกลับจริงมันมากมายกว่าที่คิดไว้หลายเท่าตัว จนกระทั่งจำต้องไปเช่าห้องเย็นเพื่อฝากแช่ของไว้ต่อจ้ะ
พอเพียงใกล้วันงานมีการส่งแผนผังร้านมาใหม่ มีการเปลี่ยนพื้นที่ เข้าไปข้างในลึกเข้าไปใกล้เวทีใหญ่ บอกเหตุผลว่าก่อนหน้านั้นมีฝนตกหนัก ทำให้บางพื้นที่เสียหาย ใช้ไม่ได้ เลยจะต้องเปลี่ยนแปลง นี้รู้เรื่องและก็คิดว่าเหตุผลเพียงพอฟังได้จ้ะ แต่ว่าคิดอีกครั้ง ก็เอ๊ะว่าแทนที่จะเลื่อนเข้าไปด้านใน เพราะอะไรไม่เลื่อนออกมาภายนอก เพื่อลูกค้าเข้าถึงง่าย พบร้านได้เร็วขึ้น แม้กระนั้นปัจจุบันนี้เข้าใจดีแล้วจ้ะว่าเพราะเหตุไรทำอย่างนั้นมิได้ ก็เพราะเหตุว่ามันจะไปแย่งลูกค้าของผู้สนับสนุนน่ะสิค่ะ
พอเพียงถึงวัน set up งาน (วันที่ 9) ทางร้านค้าสั่งน้ำกินปรุงอาหารไป 15 ถัง กะว่าจะได้เริ่มขายคนภายในพื้นที่งานก่อน สรุปตามน้ำถึงเที่ยงคืน น้ำไม่มาส่งจ้ะ มูลเหตุมาจากรถยนต์ขนส่งของทางโรงงานน้ำเข้าพื้นที่มิได้ เพราะเหตุว่าส่งเสร็จรอบนึง ออกไปรับของมาใหม่แล้วการ์ดไม่ให้เข้าอีกครั้ง ทำให้หลายๆร้านค้ามิได้รับของดังที่สั่งไว้
เพียงพอถึงวันงาน จากตอนต้นห้องประชุมร้านรวง แจ้งว่าให้นำรถยนต์เข้าโหลดของในพื้นที่ได้ขณะ 6.00-8.00 น. เพียงพอถึงเวลาจริงแจ้งว่าไม่อนุญาตให้นำรถยนต์เข้าพื้นที่แล้ว จะขนย้ายจะต้องใช้รถเข็นหรือหามเข้างานเอง ซึ่งพื้นที่งานเป็นหลุม แอ่งน้ำ รอยล้อบลาๆๆมิได้อำนวยกับการใช้รถเข็นเลยจ๊า ทางร้านค้าจัดว่าโชคดีอยู่บ้างที่อยู่ใกล้ประตูเข้าออก (ร้านค้าที่ 4 จากประตู) แต่ว่าทางผู้จัดได้คิดถึงร้านค้าอื่นๆที่อยู่ไกลออกไปบ้างมั้ยขา
ที่ไม่อนุญาตให้นำรถยนต์ของร้านขายของเข้าพื้นที่จัดว่าห่วยแล้ว แต่ว่าไม่มากมายพอๆกับไม่อนุญาตให้รถยนต์น้ำกับรถยนต์น้ำแข็งเข้าพื้นที่ด้วยจ้ะ น้ำกิน 20 ลิตร 1,000 ถัง ทางผู้จัดให้โรงงานน้ำนำใส่รถเข็นส่งร้านขายของที่อยู่ห่างกันมากมายกก ถึงสูงที่สุด รถเข็นใส่ได้รอบละ 10 ถัง พอๆกับจะต้องเข็นรถยนต์ขั้นต่ำ 100 รอบ ไม่ถือว่าบางร้านค้าสั่งใส่เพิ่มภาชนะที่เอามาเพิ่มด้วย สรุปคืนวันนั้นรถเข็นโรงงานน้ำยางระเบิด งานวันที่ 2 ไม่มีน้ำส่งให้ร้านรวงจ้าาาา
บางคนที่ไม่รู้เรื่อง ต่อว่าต่อขานร้านค้าเล้งว่าของกินไม่เหมาะสมกับงาน ก็บางครั้งก็อาจจะเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งนะคะ ซึ่งร้านค้าเล้งก็มีการเปลี่ยนแปลงรายการอาหาร เป็นข้าวใบกะเพรามิได้มีแต่ว่าต้มเล้งต้องการเดียว แม้กระนั้นปัญหาจริงๆมันอยู่ที่การแก้ปัญหาข้างหลังบ้านมากยิ่งกว่าจ้ะ
วัตถุดิบหลักของร้านค้าเล้งได้แก่การใช้น้ำสุกของ น้ำมาส่งมิได้ จนถึงจำเป็นต้องแก้ไขปัญหาเอง ด้วยการขอซื้อน้ำจากร้านอื่นในงาน ซึ่งพวกเรายอดเยี่ยมในนั้น คณะทำงานยังไม่มีการดูแลด้านความสะดวกอะไรก็แล้วแต่ให้ทั้งหมด จะต้องให้ร้านขายของมาเข็นแล้วก็ชูน้ำ 20 ลิตร ผ่านคนเข้าชมการแสดงดนตรีหลักแสนคน ที่บางจุดเกือบจะไม่มีที่หลบซ่อนให้เดิน แล้วจำต้องเดินไปกลับด้วยเหตุว่าจำต้องนำถังที่ไว้เพื่อใส่น้ำมาคืนให้ร้านค้าที่ซื้อถัดไปอีก
มิได้มีเท่านั้นนะคะ จุดล้างน้ำไหลบ้างไม่ไหลบ้าง จะล้างของก็ทุกข์ยากลำบาก ขยะในงาน แจ้งว่าจะมีข้าราชการมาเก็บ สรุปกระทั่งวันสุดท้ายที่เก็บของกลับ ถุงขยะยังกองอยู่ข้างหลังร้านค้า ปลอดคนมาเก็บไปเลยจ้า
ฟุตบาทไปเวทีใหญ่กับร้านโซนสามย่าน แทบเป็นตัว Y ร้านค้าที่อยู่รอบๆด้านหลังๆบางทีอาจจะเพียงพอขายได้น่าฟังเป็นทางหลักที่ผู้ชมแทรกเป็นคอขวดเข้ามา แม้กระนั้นกลางด้านหลังๆนับนิ้วได้เลยว่าผลกำไรกี่ร้านค้า กลางวันไม่ต้องเอ๋ยถึงจ้ะ แดดสาดเข้าหน้าร้านค้าตรงๆผู้จัดไม่มีร่มไว้ให้ไม่เพียงพอ ห้ามร้านขายของทำบังแดดเองด้วย พอๆกับเวลาขายจะมีเพียงแค่ข้างหลังดวงตะวันตกเพียงแค่นั้น ซึ่งผู้คนจำนวนมากก็จะอิ่มมาจากโซนด้านนอกแล้ว
ที่อับที่สุดอยู่ที่ S1-12 จำต้องยกนิ้วให้ร้านค้าที่ไม่ขาดทุนเลยคะ จุดตั้งร้านค้าแยกฉีกออกไปจากเวที ไฟดับๆติดๆแถมมีน้ำส้วมไหลมาบ้าง นั่งมองยังเห็นอกเห็นใจร้านขายของร่วมกันเลย
สรุปเพียงพอจบงาน หลายๆท่านก็คุยกันในไลน์กรุ๊ป อาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีใส่อารมณ์ใส่ผู้จัดบ้าง แต่ว่าก็รู้เรื่องกล่าวถึงประสบการณ์ห่วยๆอย่างงี้ ท้อแท้หัวข้อการจัดแจงไม่เพียงพอ ยังจำต้องอ่อนแรงกายแล้วขาดทุนเยินอีก มันก็อาจจะมีอารมณ์เป็นปกติ
ถึงสอบถามหาความรับผิดชอบจากคณะทำงาน เพราะเหตุว่าตอนบรีฟแจ้งย้ำแล้วย้ำอีกว่า “รับประกัน” วันละ 3,000 เสิร์ฟ ส่วนตัวรู้สึกว่าจะคอยพักผ่อนให้หายเหนื่อยแล้วคอยกลุ่ม GMM food แจกแจง เผื่อจะมีข้อเสนอ ให้ความคิดเห็น หรือกติกาด้วยกันให้กับอีกทั้ง 2 ข้าง
สรุปเปิดมาอีกครั้ง 4 ทุ่มกลุ่ม GMM food ไล่ลบทุกคนออกมาจากกรุ๊ปไลน์ร้านขายของโซนสามย่าน โดยไม่มีการอธิบายอะไรก็ตามจำเป็นต้องขอตบมือแล้วก็นับถือ 🖕🏽ให้กับคณะทำงาน GMM food จริงๆจ้ะ
เดี๋ยวนี้จำต้องกลับสู่โลกข้อเท็จจริงจ้ะ หารายได้ชำระหนี้เช่นกันค่า ขอฝากร้านค้าเลยแล้วกันนะคะ มีบริการส่งทุกๆที่ในปถพีเลยค่าาา